ابزار خودشناسی
چک‌لیست موقعیت‌های سخت گفتاری
خیلی از آدم‌هایی که با صحبت‌کردن مشکل دارن، یاد می‌گیرن از موقعیت‌های خاصی فرار کنن؛ یک تلفن، یک سفارش توی رستوران، یک جمله‌ی مخالف. این اجتناب‌ها کم‌کم عادت می‌شن و خودشون رو به‌چشم نمی‌آرن. این ابزار با ۱۲ جمله، نشون می‌ده کدوم نوع موقعیت‌های گفتاری بیشترین اجتناب رو توی زندگیت ساخته.
۱
به هر جمله بر اساس چیزی که این چند هفته‌ی اخیر واقعاً انجام دادی جواب بده، نه چیزی که دوست داری باشه.
۲
دنبال جواب «درست» نگرد؛ هدف دیدن الگوی اجتنابه، نه قضاوت کردن خودت.
۳
بعد از جواب به همه‌ی جمله‌ها، میزان اجتناب رو توی سه نوع موقعیت می‌بینی.
۱. قبل از ارائه یا جلسه‌ای که باید صحبت کنم، دلشوره‌ی زیادی دارم.
۲. توی مصاحبه‌ی کاری یا موقعیت‌های رسمی، از گفتن جمله‌هایی که برام سخت‌ترن اجتناب می‌کنم.
۳. وقتی باید جلوی جمع حرف بزنم، حرفم رو کوتاه‌تر از چیزی که می‌خواستم بگم، تموم می‌کنم.
۴. قبل از صحبت‌کردن جلوی جمع، جمله‌هام رو توی ذهنم بازنویسی می‌کنم تا راحت‌تر بیان شن.
۵. از تلفن‌زدن، مخصوصاً با غریبه‌ها یا اداره‌ها، تا جایی که بشه فرار می‌کنم.
۶. وقتی باید توی مغازه یا رستوران سفارش بدم، کلماتی رو انتخاب می‌کنم که راحت‌تر بگم، نه چیزی که واقعاً می‌خوام.
۷. با غریبه‌ها یا آدم‌های جدید، گفت‌وگو رو کوتاه نگه می‌دارم تا زودتر تموم شه.
۸. وقتی حس می‌کنم ممکنه گیر کنم، کلمه رو عوض می‌کنم یا سکوت می‌کنم.
۹. وقتی با نظری مخالفم، ترجیح می‌دم چیزی نگم تا مجبور نشم بحث کنم.
۱۰. گفتن احساسات واقعیم به آدم‌های نزدیکم برام سخت‌تر از چیزیه که باید باشه.
۱۱. وقتی کسی حرفم رو قطع می‌کنه یا عجله داره، به‌جای ادامه‌دادن، بی‌خیال می‌شم.
۱۲. از اینکه دیگران موقع صحبت‌کردنم واکنش نشون بدن می‌ترسم، و همین باعث می‌شه کمتر حرف بزنم.
این ابزار جایگزین کوچینگ نیست؛ یک نقطه‌ی شروع برای گفت‌وگوئه. کوچینگ لکنت ←